53 gün davam edən mühasirədən sonra, 29 may 1453-cü ildə 21 yaşlı Sultan II Mehmed (sonradan "Fateh" – Fateh Sultan Mehmed adlandırıldı) rəhbərlik etdiyi Osmanlı qoşunları Konstantinopolu ələ keçirdi.
Şəhər əsrlər boyu demək olar ki, alınmaz sayılırdı — üçqat Teodosi divarları onu quru tərəfdən qoruyurdu. Osmanlı ordusu nəhəng toplar (o dövr üçün rekord ölçüdə) və dənizdən şəhərə gəmiləri quru yolla sürüşdürərək Qızıl Buynuza endirmək kimi cəsarətli taktiki hərəkətlərlə müqaviməti qırdı.
Fəthlə Bizans (Şərqi Roma) İmperiyası, təxminən 1100 illik mövcudluqdan sonra son tapdı. Şəhər Osmanlı İmperiyasının yeni paytaxtına çevrildi və sonradan İstanbul adı ilə tanındı.
Tarixçilər bu hadisəni çox vaxt Orta əsrlərin sonu və Yeni dövrün başlanğıcı kimi simvolik sərhəd olaraq qeyd edirlər — həm hərbi texnologiyanın (barıt topları), həm də Avropa ilə Şərq arasındakı ticarət və mədəni əlaqələrin yeni mərhələyə keçdiyi məqam kimi.