2020-ci ildən sonra bir çox təşkilat məcburi şəkildə uzaqdan iş formatına keçdi — bu təcrübə, əvvəllər "mümkün deyil" sayılan modellərin əslində geniş miqyasda işlədiyini göstərdi.
Nəticədə "hibrid iş" modeli — ofis və uzaqdan işin qarışığı — bir çox sektorda yeni norma halına gəlməyə başladı. İşçilər çeviklik və vaxt qazancını üstünlük kimi qeyd edir, işəgötürənlər isə komanda mədəniyyəti və spontane əməkdaşlığın qorunmasını çətinlik kimi görür.
Bu balans axtarışı hələ də davam edir: bəzi şirkətlər tam ofisə qayıdışı seçir, digərləri isə tam uzaqdan modelə keçərək coğrafi məhdudiyyət olmadan istedad cəlb etməyə üstünlük verir.
Nəticə nə olursa olsun, aydın olan budur ki, "iş" artıq mütləq mənada müəyyən bir yerlə eyniləşdirilmir — bu, son onilliklərin ən əhəmiyyətli iş mədəniyyəti dəyişikliklərindən biri sayıla bilər.